مــن اگر یک کلمه از یکی از غزلهای سعدی بودم، یا یک تحریر از دهان محمدرضا شجریان در هر کنسرتی، یا یک زخمه بر تار محمدرضا لطفی در هر اجرایی، حق مطلبم را در جهان هستی ادا کرده بودم.
+ نوشته شده در ساعت   توسط احسان حسينی نسب
|
سقفی كه بر روی آن كمدی میبارد و از آن تراژدی چكه میکند